Het veilig kunnen vluchten van de aanwezigen in een gebouw is het primaire doel van bouwkundige brandveiligheid. De mogelijkheid tot ontvluchting breng je tot stand door een uitgekiende combinatie van drie belangrijkste essentiële veiligheidskenmerken. Maar wat als er zich een raam langs de vluchtroute bevindt? En hoe gaat de bepaling van de brandwerendheid van die ramen dan precies in het werk?
Een veelvoorkomend ontwerpprincipe is dat een vluchtroute (gedeeltelijk) langs een gevel loopt waarin te openen ramen zijn opgenomen. Dit is binnen het Bbl toegestaan wanneer je ook in een andere richting kunt vluchten. Een voorbeeld is een galerijontsluiting met aan beide uiteinden van de galerij een trap. Er zijn echter ook situaties denkbaar waarbij beide vluchtroutes (deels) samenvallen langs een te openen raam. Dit komt bijvoorbeeld voor bij een galerij met een doodlopend eind.
Te openen raam langs vluchtroute
De samenvallende vluchtroute voert dan langs een te openen raam van een naastgelegen brandcompartiment, waarna de vluchtroutes verderop weer uiteenlopen in twee richtingen, zie afbeelding 1. Een andere veelvoorkomende situatie is een gebouw met een veiligheidsvluchtroute. Dit is een gebouwontsluiting met slechts één trappenhuis. Om dit trappenhuis extra veilig uit te voeren, mag dit alleen worden bereikt via buitenruimten, zie afbeelding 2. Daarmee beperk je het risico op met name rookverspreiding.
Brandwerendheidseis
In de twee geschetste situaties moet je het raam waarlangs wordt gevlucht, brandwerend uitvoeren. In geopende toestand biedt een brandwerend raam echter weinig bescherming. Om veilig langs het raam te kunnen vluchten, is daarom ook vereist dat het raam zelfsluitend is.
